40 სართულიანი მეგრული წყევლა და სხვანი

“ნიჭიერის” დღევანდელი გადაცემით იმდენად კმაყოფილი ვარ, პოსტი რომ არ მიმეძღვნა, არ შეიძლებოდა. თუ კი მეორე გადაცემა, პირველთან შედარებით ორჯერ უფრო საინტერესო და სახალისო იყო, მესამე ნამდვილად სამჯერ უკეთესი იყო. შესავალშივე რომ არ გამიგრძელდეს, პირდაპირ შოუს მონაწილეებზე დავიწყებ საუბარს.

Next Level VS. New Style

დღევანდელი გადაცემა, ჯგუფმა “Next Level”-მა გახსნა, რომელიც “Hip-Hop”-სა და “Breakdance”-ს ცეკვავს. იგი ჯერ კიდევ წინა გადაცემაში აიღარეს ჯგუფ “New Style”-ს კონკურენტად, თუმცა მე თუ მკითხავ კონკურენციამდე ბევრი უკლიათ. არა, უდაოდ კარგად ცეკვავდნენ, თუმცა ამ ორიდან ჩემთვის პირველ გადაცემაში მყოფი ჯგუფი ფავორიტია.

ასე რომ დავას, “Next Level”  ჯობია, თუ “New Style”, არ დავიწყებ.

შემდეგი საინტერესო მომენტი ალბათ შიშველი ბიჭის, არმან ერემიანის, გამოსვლა იყო, რომელმაც თავი ძვლების “მოძრაობით” დაგვამახსოვრა და მეორე ტურში გადასულს ემოციისგან სცენაზე დარჩენილი ფეხსაცმელიც კი დაავიწყდა და სახლში ფეხშიშველი მოუწევდა წასვლა, რომ არა მაიას: “Арман! ты туфли забыл!!”.

არმან ერემიანი

შემდეგ თავი კახელმა და-ძმამ დაგვამახსოვრა, რომლებიც მიხოსა და მაროს ფორმაში იყვნენ გამოწყობილნი. ჯერ იყო რაღაც “სკეჩი” მოგვიმზადეს, ხოლო შემდეგ ცეკვა, რომელსაც “მაროსგან” სულაც არ ველოდი. მე პირადად ამ ცეკვამ მხოლოდ იმის გამო მომხიბლა, რადგან ძალიან სასაცილოდ გამოიყურებოდა 15 წლის “ბებო” მაგ მოძრაობისას.

ელენე და გიორგი ჭამიაშვილები

ეს ცეკვა მხოლოდ მე როდი მომეწონა, კმაყოფილი თვით ვანო თარხნიშვილიც დარჩა, რომელიც “მიდი, ბებოს!” შეძახილებით ამხნევებდა დედმამიშივილებს.

ძალიან ცუდია, როცა ადამიანი სიგარეტს ეწევა, მითუმეტეს ბავშვობიდან, თუმცა ისეთი მომენტების სანახავად, როგორიც ნოდარ ვარშალომიძეს გამოსვლა იყო, რომელმაც სიგატერის კვამლი ყურებიდან გამოუშვა, ნამდვილად ღირს. ჟიურს და მაყურებლებს იმდენად მოეწონათ, რომ ამის გაკეთება ხელმეორედ სთხოვეს. რაღაც მომენტში დაეჭვდნენ კიდეც და გაიფიქრეს “ხან ატარებს, ხან არაო”, რის გამოც მეორე ტურში იგივე ნომრის ხილვა არ გვეღირსა.

ნოდარ ვაშალომიძე

ჯერი შოუს ყველაზე ასაკოვანი მონაწილისთვის, 86 წლის გივი გვესელიანისთვისაც დადგა. არ ვიცი ახალგაზრდობის და სტუდენტობის წლებში, მეოცე საუკუნის 20-იან წლებში ბატონი გივი, როგორ მღეროდა, თუმცა ვერც ჟიური და ვერც მე ვერ გამაკვირვა ვერაფრით, გარდა მისი სივაჟკაცისა, რომ ამ ასაკში შეძლო და ამხელა ნაბიჯი გადადგა.

გივი გველესიანი

მისი გამოსვლისას ნაწილს გული აუჩუყდა, ნაწილმა იტირა კიდეც, თუმცა მე სად მეტირებოდა, როცა ვხედავდი, როგორ იყურებოდა სხვა მიმართულებით, როცა დარბაზს და ჟიურის, ზურგს, არა უკაცრავად, გვერდს აქცევდა. ძალიან ცუდი ბავშვი ვარ, არ უნდა დავცინოდე მოხუცებს, მეც ხომ დავბერდები ოდესმე არა? თუმცა მემგონი ცუდი არაფერია, იმაში, რომ რაღაცაზე გამეცინოს (?).

დღევანდელი გადაცემის ყველაზე “ნათელი” წერტილი, უფრო სწორად წერტილები, პატარა ტყუბი დები, ელენე და ეკა თორიები აღმოჩნდნენ, რომლებმაც პირღია დამტოვეს მთელი მათი ნომრის მსვლელობისას. მათი ასაკის, ტანვაჯრიშისა და ცეკვის ილეთების შერწყმით უდაოდ 6 კის მფლობელები გახდნენ, რომელსაც 7-ე დადებითი ხმა მე დავუწერე.

ელენე და ეკა თორიები

ნათელი წერტილ(ებ)იდან ბნელ წერტილზე, რომ გადავინაცვლო, დაუფიქრებლივ მიხვდებით ვისზე მაქვს საუბარი. დიახ, ეს გოგი შონიაა, ზუგდიდიდან, რომელმაც “ნიჭიერის” და საერთოდ ტელესივრცის განმავლობაში მსგავსი სახალხო შოუების ყველაზე უცნაური ნომერი – 40 სართულიანი მეგრული წყევლა – შემოგვთავაზა.

გოგი შონია

მის გამოსვლას დიდი ინტერესით ველოდი, როდესაც მოსაცდელში ტელემაყურებელი დააინტრიგა თავისი უჩვეულო ნომრით. მეგონა აქამდე მხოლოდ ქალები იწყევლებოდნენ, თუმცა “კაცური” წყევლა სხვა ყველა წყევლაზე უარესი ყოფილა, მითუმეტეს მეგრული, რომელიც ქართულად გარითმულიყო.

იმედი მაქვს მეორე ტურში არ გადაყვანის გამო იგი ჟიურის წევრებს არ დაწყევლის, მე კი მისი ამ პოსტში ხსნების გულისთვის .

ცრუწმენები გვერდზე იყოს და არაერთ ილუზიონისტს ნომერი კი ჩაუვარდა, მანამ სცენაზე დათო რობაქიძე არ გამოვიდა თავისი კარტებით. “კაცი ტუზი”, რომელსაც პირობითად ასე შევარქვი ძალზედ საინტერესო ნომერი გვაჩვენა, რომელშიც მცირე იუმორი ჩააქსოვა. ვანიკოს დაშინებით და “ტუზია, ტუზი,სად უყურებთ?”-ით მეორე ტურში უფრო საინტერესო ფოკუსების ჩვენებას დაგვპირდა და “3 კი”-თ დაგვემშვიდობა.

დათო რობაქიძე

არ შემიძლია არ ვახსენო 9 წლის ბიჭი, რომელმაც თავის მეგობრებთან ერთად და პარკურის ტექნიკით ნამდვილი შოუ დადგა სცენაზე. მათი შემხედვარე ჩემი ბავშვობა, მსგავსი მცდელობები და ფილმი Yamakasi გამახსენა.

გივი მაღრაძე

ქორწილი შეყვარებული ადამიანებისთვის ერთ-ერთი ბედნიერი და მნიშვნელოვანი დღეა, მისი გადადება ცუდის მანიშნებელია (ციკლიდან “ცრურწმენები” ), თუმცა გვანცასთვის და აკასთვის იგი მეორე ტურში გადასვლის და შესაბამისად წარმატების ნიშანი აღმოჩნდა. მათმა სამეჯლისო ცეკვამ ოპერის სცენას ცეცხლი აუკიდა, რომელსაც თიკასა და ვანოს აცეკვებაც მოყვა. მე კი მხოლოდ ერთი მომენტის გამო გადავიყვანდი მათ მეორე ტურში.

გვანცა ციხელაშვილი და აკა მოდებაძე

წინა ნომერში შესრულებული ცეკვის შემდეგ ვანიკომ თავი მოცეკვავედ სცნო და გადაწყვიტა (ნუ მთლად მისი გადაწყვეტილება არ იყო, მაგრამ ) უპარტნიოროდ დარჩენილ შორენა ბერელიძესთვის ანგარიში გაეწია.

გადაცემა დასასრულს უახლოვდებოდა, როცა ერთ-ერთმა მონაწილემ განაცხადა, რომ სცენაზე კონიაკს დალევდა და ისაუზმებდა. ერთი წარბი უმალვ ავწიე და დავფიქრდი, ამას მისამართი ხომ არ შეეშალა თქო, მარა როდესაც მისი ნომერი ვიხილე, დავრწმუნდი, რომ იგი სწორედაც რომ იქ მივიდა, სადაც უნდა მისულიყო.

ვაჟა ნატროშვილი

ყოველდღე ვერ ნახავ ადამიანს, რომელიც ფეხით პროფილს დახატავს და იარაღს საკმაოდ დამიზნებულად ისვრის, რომ არაფერი ვთქვა ასანთის ანთებაზე და სხვა ტრიუკებზე. მიუხედავად ამისა გეგასგან ერთი “არა” მიიღო, გეგამ კი ჩემგან დიდი გაკვირვება.

შუშა – დამეთანხმებით, მეტად უცნაური სახელია როკ-ჯგუფისთვის. მაგრამ მეტად უცნაური ჩემთვის მათ მიერ ხელნაკეთი მიკროფონის დასადგამი აღმოჩნდა, რომელიც შამპანიურის ბოთლის თავსახურებისგან, პიანინოს სკამის დასადგამისგან, ზღვის ქოლგისაგან, რომელიც ისევ ფუნქციონირებდა და ელექტრო მაფთულებისგან იყო გაკეთებული.

ჯგუფი "შუშა"

ამ “მოწყობილობამ” წარმატება მოუტანა ჯგუფს და კიდევ უფრო მეტ წარმატებას ვუსურვებ მომავალში, მე კი დღევანდელ მიმოხილვას ამით დავამთავრებ, წინ იმედი მაქვს 4-მაგად საინტერესო შოუ გველის და არ იქნება ისეთი იმედგაცრუებები, როგორიც დღეს იყო სტრიპტიზიორის მოლოდინში

თქვენ რას ფიქრობთ გასულ შოუსთან დაკავშირებით?